خوف وخطری که من خودم ساختمت

یکسرضرری که من خودم ساختمت

ازریشه بزن درخت احساسم را

توآن تبری که من خودم ساختمت

××××××××××××××××××××××

هشدار!که به فکرتوهم افتادند

حج نیتشان نیست،فقط شیادند

اینهاکه به دورخانه ات می چرخند

عمریست که دردورزدن استادند

××××××××××××××××××××××

درصفحه ی شطرنج خدامات شدم

آمیزه ای ازکفروجنایات شدم

امروزشده بخوربخور...تادیروز

ازخوردن یک سیب مجازات شدم

×××××××××××××××××××××

عشق ازمن وخلوت خیابان ازتو

شورازمن واحساس دوچندان ازتو

تصویرخیال رابیاخلق کنیم

چترازمن وباریدن باران ازتو



+ نوشته شده در  سه شنبه 10 دی1392ساعت 22:55  توسط محمد رضا پاکزادان  | 

            مريم


مريم تمام باورم،آري،تمام باورم،مريم

ديگراميدي نيست درمن...نه،اميدآخرم مريم


هرچندآغوش نگاه آسمان بازاست بررويم

بي بال وپرسودي ندارد،آه اگربال وپرم مريم


درزيرباران تگرگ ومرگ،دراين يأس مي پوسم

اي كاش مي شددستهايش،سايه بان برسرم مريم


چون معجزه درچشم نابيناي من بينايي مطلق

يااينكه فريادبلندي،رخنه درگوش كرم مريم


اينجازبانم رانمي فهمند،تنهايم،خيالي نيست

شمعي،مرابگذارتاپروانه اي دوروبرم مريم


مريم تمام من،اگرحتي بسوزانند،مي دانم

ماننديك ققنوس برمي خيزدازخاكسترم مريم


+ نوشته شده در  دوشنبه 13 آبان1392ساعت 10:12  توسط محمد رضا پاکزادان  | 

                             « عروسک»

 

دلم به حالت می ســـــوزه         ملوسک خوشگـــــــل من

عروسک بازی می کــنی         عزیــز مادر،دل مــــــــن!

 

امروز عروسک بازیـــــو         فردا عروســــک بازیــــه

داری برا ش قصه می گی         گــوش می کنـــه نازنازیه

 

می شنـــوه! دم نمــــی زنه        نگو چرا هیـــچ نمی گیــن

اون که عروسک می سازه        دوختـه لباشــــو،نازنیــــن

 

نه ا ینکـــه حرفـــی نداره          بغض شده حرفا تووگلوش

نگاش داره حرف می زنه         نگاشو دوخته روبــــروش

 

امروزعروســـــک دستته         عروسک کــــــوکــــی نا ز

فردا خـــودت عــروسکی          توو دستای عروسک سا ز

 

عروســــک بازی کافیـــه          نذارکه بازیچــه باشــــــی

بزرگ شوقــــــدآسمــــون          تاکی می خوای بچه باشی

+ نوشته شده در  سه شنبه 1 اسفند1391ساعت 22:25  توسط محمد رضا پاکزادان  | 

              « غریبه »

 

حال وهــوای گریــه داری امشـــب

ازتووچشات خوب می خونم غریبه

می خوای که بازستاره همدمت شـه

دلت شکستــــه می دونــــم غریبــه

 

دوس داری فریاد بزنی توو بارون

بغض سکوت توی گلــوت نشستــه

مث پـرنده زیــــرِ سقــــفِ پـــرواز

قفـلِ قفـــــس بال وپـــراتُ بستـــــه

 

به کی بگـی وقتی که مرهمی نیـس

کی می دونه دردِ یه عاشـق چیــه؟

اونکــه بخونه قصــــه ی سکــوتُ

 اونکـــه بفهمـه حــرفِ دردُ کیــه؟

 

ایـــن همـــه آشنــا،ولـــی غریبـــن

تنهایی بد دردیه خـــوب می دونــم

به تکدرخت خستـــه تکیــه کـرده!

حال وهـواتُ هرغروب می دونــم

 

پنـاهِ آخــــرتـــــو اشـــک و آهـــه

داس تباهــــی اگــــه رو ســاقـتــه

رو شونه ی گریه بـذارســرت رو

کــه شـــونـــه ی آدما بــی طاقتــه
+ نوشته شده در  سه شنبه 1 اسفند1391ساعت 22:24  توسط محمد رضا پاکزادان  | 

تو رو می خوام

 

تورومی خوام،تورومی خوام، که چشات محرم رازه

تورومی خوام،تورومی خوام،بیش از این به تو نیازه

 

تورومی خوام،تورومی خوام،ای همه هستی دنیا

ای شراب سرخ چشمات،واسه من مستی دنیا

 

نذار این قایق کوچیک،گم شه تو وسعت گرداب

نذار این شبگرد عاشق،بمونه بی شب مهتاب

 

نذار این پرنده ی عشق،بسوزه دلش کباب شه

گل من نذارکه دنیا،روسرش یه شب خراب شه

 

تورومی خوام،تورومی خوام،که توخوب ومهربونی

واسه لحظه های تنها،نازنین!تو همزبونی

 

سفره ی دلم پراز خون،شده مث یه قناری

عطش دوری منو کشت،نمی خوای یه روز بباری؟

 

می دونم میاد یه روزی،تو میای واسه همیشه

نقش اون خیال سبزت،تودلم میزنه ریشه

 

چشامو به جاده بستم ،میای ازمسیر غربت

دل سرد و برفی من گُرمی گیره از محبت

 

 

   

+ نوشته شده در  سه شنبه 1 اسفند1391ساعت 22:22  توسط محمد رضا پاکزادان  | 

                  « غربت دریا»

 

به یادِغـــــربت دریا،چشــای آسمــون خیســـه

قلم  توو  دستمه اما ،نمی دونه چی بنویســــه؟

 

چی بنویسه قلم ازدرد،ازاین انـــــدوه بی پایان

ازاین بغــض گلوگیره میــون حنجــره پنـــهان

 

چی بنویسه،چی بنویسه،تمـوم  واژه ها گُنگـن

غزلها ماهیای عشــــق،اسیــــرظلمـتِ تُنگـــن

 

پُرم از وحشت بودن،توواین دلمردگی مـوندن

خــزونُ قــداَلــم کــردن،بهارُ از دلا رونــــدن

 

به یادغـــــربت دریا،چشــای آسمــــون خیسـه

طنابِ دارِاحسـاسُ شبـــای کینــه می ریســـــه

 

قلم آهسته تربنــــویس،نیفتــدازقلــــم چیــــزی

توکه ازدردبی درمون،توکه ازغصه لبریـزی

 

دلم خـونه،دلم خونه،من وتـودردِ امـــروزیــــم

برای خاطرِفــردا،مثِ خورشیــد می سوزیـــم

 

بیا تا بغضِ دیریـــنُ به فــریادی فــــروپاشیــم

شبای زشت وتاریکُ،چــراغِ روشنــی باشیــم

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1 اسفند1391ساعت 22:20  توسط محمد رضا پاکزادان  | 

زیباترین!زلال ترین!مهربان ترین!

بامعجزِ

آبی تو

برکه ی نگاه!

بیهوده نیست

که ماهیان جهان عاشقت شوند

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1 اسفند1391ساعت 22:17  توسط محمد رضا پاکزادان  | 

زمستان

پیرنیست

موهای سپیدش

عشق بربادرفته ای است

+ نوشته شده در  سه شنبه 23 آبان1391ساعت 16:56  توسط محمد رضا پاکزادان  | 

وقتی دل تو سنگ تر از صخره می شود

در قتل وعام عشق ، سراز صخره می شود

تا آسمان خیال پریدن چه می کنی؟

جایی که جنس بال وپراز صخره می شود

دست کدام معجزه ای باز می کند ؟

وقتی که لنگه های دراز از صخره می شود

آیینه یا درخت... خلاصه شکستن است

هرجا که حرف از تبر ،  از صخره می شود

دیروزها گذشت همان حس مشترک

امروز چشم عشق ، تر از صخره میشود

ای قاصدک برو که عذابم همیشگی ست...

می میرم آه!تاخبراز صخره می شود

دیگر عجیب  نیست پس از رفتنت برام

حتی حریرشعر اگر از صخره می شود

اینگونه بار عشق به مقصد نمی رسد

وقتی  که پای همسفر ازصخره می شود

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 26 مهر1391ساعت 17:52  توسط محمد رضا پاکزادان  | 

 

"در کوچه های دهلران بی تو"

می چرخم اما بی هدف ، در کوچه های دهلران بی تو

گاه اینطرف ،گاه آنطرف ، در کوچه های دهلران بی تو

بایاد مروارید چشمانت که روزی اعتبارم بود

خالی ترینم  یک صدف ، درکوچه های دهلران بی تو

با بار غمگین غمت بردوش ، بغض آلود وسرگردان

دلگیر وبی شور وشعف ، درکوچه های دهلران بی تو

در انتظاری تلخ وطولانی بیادت همچنان باقی...

درزیرپاهایم علف ، درکوچه های دهلران بی تو

شهرغمی، آجربه آجردر دلم دارند می سازند

آن خاطراتت ، صف به صف ، در کوچه های دهلران بی تو

رفتی وجایت رابه یادت داده ای تاقاتلم باشد

این جانشین ناخلف ، در کوچه های دهلران بی تو

در خواب ، حتی آه !مولانای روحم باز یادت

دف می زند ،دف دف ددف ، در کوچه های دهلران بی تو

در انتظار دست تو ، بگذاربنشیند به رویم خاک

یک قاب عکس روی رف ، در کوچه های دهلران بی تو

+ نوشته شده در  سه شنبه 28 شهریور1391ساعت 17:45  توسط محمد رضا پاکزادان  |